Vandaag de eerste dag van de opleiding bij het instituut Feldenkrais Education Cantal. Sinds dinsdgaochtend ben ik onderweg, gisteren in de middag vond ik mijn plek op de prachtige groene camping vol oude kastanjebomen en platanen in Aurillac.
De reis naar de Auvergne heb ik vertraagd en onderzoekend gemaakt, net als de oefeningen in Feldenkrais Awareness Through Movement lessen (ATM).
Zodra ik Metz voorbij was, heb ik de snelweg verlaten en ben ik grotendeels binnendoor naar Aurillac gereden. Dat bracht me bij de geboorteplaatsen van Jeanne d´Arc en Diderot; Domrémy la Purcelle en Langres, talloze kleine kerkjes in kleine dorpen, een prachtige pieta uit de 15e eeuw in Sauxillanges en in het Maison Faune in Murat.
En het is me ook nu weer duidelijk geworden, wat ik ook vaak voel als ik langzaam en aandachtig beweeg; het leven zit vol verrassingen en schoonheid in de vertraging. De vertraging ten opzichte van het onnatuurlijke geraas en gejaag waar ik mijzelf te vaak in laat meevoeren.
Als ik les geef in Somatics en Somatische Yoga, nodig ik studenten uit te bewegen als een langzaam rijdende trein. Je ziet dan meer van het innerlijke landschap, je ziet structuur, details. In het bewegen voel je waar je onnodig te veel doet, aanspant. In de trein zie je een boomvalk op een paaltje zitten of een ree door de graanvelden lopen.
Feldenkrais dus. Ik ben weer student en studeren en leren is ook een vorm van vertragen. Ik verheug mij.
Mijn intentie is om de komende weken te schrijven over wat ik leer, over wat me opvalt en over wat ik tegenkom in de opleiding.
Reactie schrijven